De gelukkigen in de media:
Het Financieele Dagblad:
'Van de drie romans die Yolanda Entius tot nu toe publiceerde, is De gelukkigen zonder twijfel de beste. Het boek is met vaardigheid en vaart geschreven, het staat bol van de fraaie karakteristieken en treffende details, en het verraadt een scherp observatievermogen en een perfect gevoel voor timing. En het is onderhoudend tot en met de allerlaatste pagina.'
Jaap Goedegebuure in Het Financieele Dagblad. Lees verder
JAN:
'De roman trekt je in een sneltreinvaart langs de grote en de kleine problemen van de personages. Een meeslepend boek, waar knap genoeg plaats is voor spanning en humor.' Lees verder
De Telegraaf:
'Entius schrijft met vaart en humor. Nergens wordt het sentimenteel. (...) De gelukkigen is een lezenswaardige en met lef gecomponeerde roman over een tragedie in suburbia.'
Annet de Jong in de Telegraaf. Lees verder
Dagblad De Pers:
'Entius had voor een simpele thrillervorm kunnen kiezen, met aan het eind de oplossing welk kind sneuvelt. Die spanning zweeft boven het boek, maar Entius probeert ook te laten zien hoe iedereen anders op het noodlot reageert.(...)
De gelukkigen van Entius is een strak geschreven roman vol suspense en diep medemenselijk leed.'
Dirk Koppes in Dagblad De Pers. Lees verder
GPD:
'Hier ontplooit Entius weer ten volle haar talent om haast klinisch de wurgende sfeer van die nacht tot leven te roepen. Hoe elke ouder hoopt dat het toch maar alsjeblieft een van de andere kinderen mag zijn en zich daar tegelijkertijd voor schaamt. Hoe ieder op zijn eigen wijze probeert het noodlot te bezweren. Aangrijpende literatuur.'
Sonja de Jong in o.a. het Noorhollands Dagblad. Lees verder
VPRO GIDS:
'Haar opzet is ambitieus, want ze laat meer dan tien vertellers aan het woord. Dat vergt nogal wat van de lezer, want al die stemmen klinken min of meer hetzelfde, maar het verhaal is spannend en gelaagd genoeg om door te willen lezen. Bovendien bezwijkt Entius niet voor goedkoop effectbejag.' Lees verder
De Groene Amsterdammer:
'Een kind gaat dood, valt er iets ergers te bedenken? Entius speelt het klaar rond dit gegeven een niet sentimentele roman te bouwen, en dat gaat dan vast door voor een literaire prestatie.'
Marja Pruis in De Groene Amsterdammer. Lees verder
Libelle:
'Op een aangrijpende manier wordt de angst, hoop en verdriet van de wachtend ouders verteld. Een verhaal dat je niet loslaat.' Lees verder
Literair Nederland:
'Het is een overweldigend rijk gevulde roman, qua personages en thema’s, maar een plezier om te lezen. Evenals haar debuutroman Rakelings, die in 2006 bekroond werd met de Selexyz Debuutprijs, is ook haar nieuwe roman een staaltje van filmische vertelkunst en een caleidoscopische weergave van haar personages.'
Ingrid van der Graaf op de site van Literair Nederland. Lees verder
NRC Handelsblad:
'De dramatische gegevens moeten het in deze roman doen, waar het de kracht van het geschrevene zelf zou moeten zijn. Entius kán echter wel schrijven. (...) Je treft tussen alle pingpongdialogen ineens iets aan als dit: 'Drie maanden terug heeft ze tijdens het scheren van haar okselhaar een knobbeltje in haar borst ontdekt en nu heeft ze, voor de tijd die haar nog rest misschien, een cameraploeg over de vloer en komt ze in vier delen op tv.'
Sebastiaan Kort in het NRC. Lees verder
Tjeerd Bischoff (niet in het NRC)
'Ik vond het een prachtige en rijke roman.' Lees verder
De Boekenkrant:
'De onbezorgde sfeer van de eerste hoofdstukken leken welhaast weggerukt uit mijn herinneringen. Maar gaande weg wordt De gelukkigen een donkergestemd boek. Het is goed dat het boek ook dan overtuigt.'
Roel Weerheijm in de Boekenkrant. Lees verder
Barneveld Vandaag:
'Haarscherp tekent Yolanda Entius de personages met hun angsten, onzekerheid en hoop. Want ook papiertjes met namen kunnen het noodlot niet beïnvloeden. Of wel? Een aanrader.' Lees verder
|